Nietrzymanie Moczu

Nietrzymanie moczu (NTM) to stan, w którym mamy trudności z kontrolowaniem oddawania moczu. Może to prowadzić do niekontrolowanego wycieku moczu. Nietrzymanie moczu może pojawić się po ciąży i porodzie, po menopauzie, ale może wystąpić u kobiet w każdym wieku. Wyróżnia się kilka rodzajów nietrzymania moczu:
wysiłkowe nietrzymanie moczu: występuje podczas kaszlu, śmiechu, kichania, podnoszenia ciężkich przedmiotów, podczas ćwiczeń.
naglące nietrzymanie moczu: charakteryzuje się silnym, nagłym uczuciem potrzeby oddania moczu,
mieszane nietrzymanie moczu: połączenie objawów obu powyższych typów,
nietrzymanie moczu z przepełnienia: występuje, gdy pęcherz nie opróżnia się całkowicie, co prowadzi do wycieku moczu,
nietrzymanie moczu z powodu neurogennego: wynika z uszkodzenia układu nerwowego (np. w wyniku udaru, stwardnienia rozsianego).
Nietrzymanie moczu znacząco wpływa na jakość życia, wprowadzając dyskomfort psychiczny i fizyczny, ograniczając aktywność społeczną i zawodową osób nim dotkniętych.

Jest wiele metod leczenia nietrzymania moczu. Metody należy dobierać w zależności od rodzaju nietrzymania moczu oraz nasilenia objawów. Nietrzymanie moczu można rozpocząć od zmiany stylu życia (ćwiczenia mięśni dna miednicy, kontrola wagi, regularne wizyty w toalecie) oraz diety (ograniczenie spożycia kofeiny, alkoholu, pikantnych potraw). Jedna z metod jest farmakoterapia oraz zabiegi zarówno operacyjne jak i małoinwazyjne np. zabiegi laserowe i radiofrekwencja. Wybór metody leczenia zależy od diagnozy i indywidualnych potrzeb pacjenta. Warto skonsultować się z lekarzem specjalistą, który pomoże dobrać odpowiednią terapię. W Royal Clinic posiadamy specjalistów, którzy zajmują się holistycznym leczeniem nietrzymania moczu, zarówno wykonują zabiegi laserowe oraz radiofrekwencji jak i starannie dobierają farmakoterapię.

Leczenie nietrzymania moczu polega na zastosowaniu lasera lub radiofrekwencji do pobudzenia regeneracji tkanek w okolicach pochwy i cewki moczowej, co poprawia ich napięcie oraz kontrolę nad pęcherzem moczowym. Zabieg stymuluje produkcję kolagenu i elastyny w tkankach, co prowadzi do ich ujędrnienia. Leczenie to nie wymaga nacięć, co sprawia, że są to metody małoinwazyjne.

Zabiegi są stosunkowo szybkie, ponieważ trwają około 15-30 minut. Są wykonywane w gabinecie ginekologicznym, ambulatoryjnie. Zabiegi są bezbolesne, mogą jedynie powodować delikatny dyskomfort. Jeśli jest potrzeba zabiegi wykonywane są w znieczuleniu miejscowym kremem lub sprayem znieczulającym. Podczas zabiegu laserowego laser wprowadzany jest do pochwy, jego impulsy przedostają się do błony śluzowej. Zabieg ma na celu zwiększenie ilości kolagenu, przez co wzmocnione zostają ścianki pochwy oraz okolica ujścia cewki moczowej. Wzrasta napięcie i elastyczność tkanek w tej okolicy, dzięki czemu przywrócona zostaje prawidłowa funkcja cewki moczowej.

Podczas zabiegu radiofrekwencji tkanki pochwy w okolicy cewki moczowej są precyzyjnie i bezpiecznie stymulowane, co powoduje ich delikatne obkurczenie i poprawę napięcia. W efekcie: tkanki stają się bardziej napięte, poprawia się ich elastyczność, zwiększa się szczelność i stabilność okolicy cewki moczowej. Dzięki temu cewka moczowa otrzymuje lepsze podparcie, co bezpośrednio przekłada się na zmniejszenie epizodów nietrzymania moczu, a w wielu przypadkach – na ich całkowite ustąpienie.

Po zakończeniu zabiegu pacjentka może wrócić do normalnych czynności. Zabiegi natomiast zazwyczaj trzeba powtarzać, jednak w tej kwestii powinniśmy ustalić plan leczenia z lekarzem. W pierwszych dniach po zabiegu pacjentka może odczuwać delikatnych dyskomfort, może pojawić się zaczerwienienie, objawy te szybko jednak ustępują.

• Wysiłkowe nietrzymanie moczu, szczególnie w łagodnych i umiarkowanych stadiach.
• Wzmożone uczucie nietrzymania moczu po porodzie lub w okresie menopauzy.
• Problemy z kontrolą pęcherza, które nie reagują na leczenie farmakologiczne.
• Niechęć lub brak możliwości do wykonania bardziej inwazyjnych zabiegów np. operacyjnych.

Zabieg nie jest wskazany w przypadku:

• ciąży i karmienia piersią,
• infekcji dróg moczowych w momencie zabiegu,
• ciężkich schorzeń onkologicznych w obrębie układu moczowego,
• aktywnych stanów zapalnych narządów rodnych,
• cewki moczowej z deformacjami wymagającymi bardziej skomplikowanego leczenia,
• zaburzeń krzepnięcia krwi,
• nieprawidłowego wyniku badania cytologicznego szyjki macicy.

• Skonsultować się z lekarzem, odbyć badanie ginekologiczne. Podczas takiej konsultacji szczegółowo zostanie zebrany z Tobą wywiad medyczny oraz ginekologiczny. Lekarz ginekolog omówi z Tobą: przygotowanie do zabiegu, termin kiedy należy się na taki zabieg zgłosić, badania jakie należy wykonać przed zabiegiem oraz jego pożądane efekty i jego przebieg.
• Unikać przyjmowania leków, które mogą zwiększać ryzyko krwawienia (np. aspiryna) na kilka dni przed zabiegiem. Jeśli przyjmujesz leki przeciwkrzepliwe należy zgłosić to lekarzowi na wizycie konsultacyjnej i postępować zgodnie z jego zaleceniami.
• Zgłosić lekarzowi wszelkie dolegliwości i choroby, które mogą wpłynąć na bezpieczeństwo zabiegu.
• Należy unikać stosunków seksualnych oraz wprowadzania jakichkolwiek substancji do pochwy na minimum 24 godziny przed zabiegiem.

• Stosowanie się do zaleceń lekarza dotyczących kontroli oraz kolejnych zabiegów.
• Unikanie aktywności fizycznej przez około 14 dni po zabiegu.
• Stosowanie podpasek zamiast tamponów (podczas pierwszej miesiączki po zabiegu).
• Dbanie o higienę intymną.
• Zakaz kąpieli w wannie i basenie oraz unikanie sauny przez około 14 dni po zabiegu.
• Unikanie współżycia przez około 7 dni po zabiegu.
• Picie dużej ilości wody i unikania nadmiernego napięcia podczas oddawania moczu.
• W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, takich jak ból lub dyskomfort, należy skontaktować się z lekarzem.

• Zabieg jest bezpieczny i małoinwazyjny.
• Większość pacjentek zauważa poprawę już po jednym zabiegu, ale dla osiągnięcia najlepszych rezultatów może być konieczne wykonanie serii zabiegów (zwykle 2-3).
• Plan leczenia ustalany jest indywidualnie dla pacjentki.
• Efekty zabiegu mogą utrzymywać się od 6 miesięcy do 1 roku, po czym zabieg można powtórzyć, aby utrzymać poprawę.
• Zabieg nie wymaga długotrwałego okresu rekonwalescencji, a pacjentki mogą wrócić do codziennych aktywności niemal natychmiast po zabiegu.
• Zabieg jest bezbolesny, może powodować jedynie minimalny dyskomfort, ale w razie potrzeby można wykonać znieczulenie miejscowe kremem znieczulającym.
• Badaniem wymaganym do zabiegu zazwyczaj jest badanie cytologiczne.