Uroginekologia

Co to
jest Uroginekologia?Co to
jest Uroginekologia?

Uroginekologia to dziedzina nauk medycznych zajmująca się profilaktyką i diagnostyką układu moczowo-płciowego u kobiet.

Objawy

Objawy nietrzymania moczu mogą występować w wyniku różnych nieprawidłowości. Jeżeli zdarza się rzadko nie musi być to wynikiem patologii. Przyczyną może być może być stan zapalny pęcherza i dróg moczowych Z przyczyn niezapalnych najczęstsze jest tzw. "wysiłkowe nietrzymanie moczu", które jest wynikiem pojawienia się zmian anatomicznych. Inne Panie cierpią z powodu "pęcherza nadreaktywnego", dolegliwości spowodowanej przez nieprawidłową stymulację nerwów.

Warto nadmienić, że u wielu osób występują postacie mieszane powyższych zaburzeń. Jeśli uwzględnimy jeszcze inne rzadsze przyczyny jak np. "pęcherz neurogenny" to trudno będzie udzielić prostej porady, jak można sobie pomóc samemu. Każdy rodzaj nietrzymania moczu wymaga innego leczenia. Dlatego warto przezwyciężyć skrępowanie i udać się do naszego lekarza, najlepiej ginekologa, i poprosić o poradę.

Konsultacja

Podczas wizyty lekarz przeprowadzi wywiad o nietrzymaniu moczu oraz przeprowadzi badanie lekarskie. W wielu przypadkach już to wystarczy do postawienia właściwej diagnozy. Czasami potrzebne jest wykonanie badań dodatkowych. Zawsze trzeba wykluczyć infekcję dróg moczowych.

Klinicznie klasyfikuje się je na trzy typy:

  • I stopień – nietrzymanie moczu występuje tylko w pozycji stojącej po gwałtownym wzroście ciśnienia śródbrzusznego
  • II stopień – nietrzymanie moczu występuje stale przy aktywnościach fizycznych
  • III stopień – nietrzymanie moczu występuje w pozycji leżącej już przy nieznacznym wysiłku

Leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu dzieli się na dwa etapy: leczenie zachowawcze i operacyjne. Do leczenia zachowawczego zaliczyć możemy:

  • zmianę trybu życia – czyli wyeliminowanie czynników sprzyjających powstawaniu wysiłkowego nietrzymania moczu
  • trening pęcherza moczowego – terapia polegająca na nauce kontroli mięśnia wypierającego pęcherz tak, aby móc hamować jego aktywność
  • ćwiczenie mięśni Kegla, które wchodzą w skład przepony miednicy, dzięki któremu możliwe jest powstrzymanie się od bezwiednego oddawania moczu
  • elektrostymulacja – powodująca wzmocnienie mięśni
  • leczenie farmakologiczne z zastosowaniem estrogenów, estriolów, leków pobudzających receptory alfa-adrenergiczne (także łączenie ich z estrogenami), leków antycholinergicznych oraz duloksetyny
  • stosowanie urządzeń wewnątrzpochwowych (pessary) powodujących ucisk lub zamknięcie cewki moczowej, uniesienie szyi pęcherza i/lub cewki od strony pęcherza

Jedną z metod leczenia która jest wykorzystywana w leczeniu nietrzymania moczu są Pessary. Dostępne na rynku modele posiadają szerokę gamę rozmiarów, przez co ginekolog może dobrać odpowiedni typ dla pacjentki. Warto wspomnieć , że odpowiednio dobrany i stosowany pessar pozwala w niektórych przypadkach całkowicie uniknąć operacji chirurgicznej.

Na potrzeby terapii wysiłkowego nietrzymania moczu stosuje się pessary cewkowe i kołnierzowe. Najnowsze ich generacje wykonane są z miękkich materiałów, które minimalizują uczucie dyskomfortu i pozwalają na samodzielną ich aplikacje przez pacjentkę w trakcie dnia lub przed wysiłkiem. Ginekolog, po doborze pessara, udziela niezbędnych instrukcji dla pacjentki dotyczących założenia oraz korzystania z urządzenia.

W terapii zachowawczej warto rozważyć zastosowanie pessarów ze względu na małą inwazyjność, możliwość samodzielnej aplikacji przez pacjentkę, łatwe utrzymanie higieny, relatywnie niski dyskomfort i możliwość uniknięcia interwencji chirurgicznej.

 

Przejdź do informacji dla Pacjentów związanych z koronawirusem